

D3797

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་བྷི་ཡུགྟ་ཀད་ཏ་ར་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲཛྙཱ་པཱ་ར མི་ཏཱ་བིནྟཱརྠ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དང་པོ་ཡུམ་ལ་དང་བ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དོན་ལྔ་དང་ ལྡན་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པས་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ།།དགོས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་དང་། དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་དགོས་ པའོ།།བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་རྩོམ་པའི་དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅོ་ལྔས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་ལ། བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཅུང་ཞིག་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །མདོའི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ངེས་པ་དང་། གོ་རིམས་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ གཉིས་སོ།།རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ལ། བརྒྱད་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལ་ བདུན་ཙམ་གྱིས་ནི་མི་རྫོགས་ལ།དགུ་ཕན་ཆད་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པས་གྲངས་ངེས་པའོ། །གོ་རིམས་ངེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྲོད་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལམ་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་དེའི་རྗེས་ལ་ལམ་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་བཞི་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལ་བསྟན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པས། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་ཡིན་པས་ལས་དང་པོ་པའི གནས་སྐབས་སུ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་ལས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ།

这是一段关于佛教经典的藏文内容，我将为您直译成简体中文：
印度大堪布阿比瑜格达达热什利米札和藏地译师比丘法慧以虔诚之心翻译、校对并最终确定。


梵文为：Prajñāpāramitāpindārtha-nāma
藏文为：般若波罗蜜多要义
首先为了生起对佛母（指般若经）的信心，以三智功德门礼敬佛母。然后圣者弥勒为显示自身论著具有五种内容而说明其必要性。
必要性有二：从传承角度和直接必要性。具慧菩萨们将现证一切种智之道，这是传承的必要性。易于理解是造论的直接必要性。
接着以十五偈颂阐述般若波罗蜜多的体系。其中前两偈是总说，后十三偈是略作广说。经文的前两个偈颂说明般若波罗蜜多总摄为八种现观。
这分为二：数量决定和次第决定。关于数量决定，八种现观以因果本性分为两类。因是以所缘及加行差别的七种现观，第八是果。三智是显示所缘。其余四种现观是加行。果即法身。七种尚且不足，九种以上则无果，故数量决定。
次第决定是：为生起对果的欲求，首先宣说一切相智。由于这是从修道而来，其后宣说道智。这本身具有断除违品的本性，故其后宣说四种所断。为获得一切智果，需要修习加行，这也是从初学阶段开始，所以在初学阶段具有披甲加行本性的一切相现观即是其加行。从这究竟而入的加行本性即是顶现观的殊胜加行。

 །རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ རམ།ཉམས་ན་གསོ་བའི་དོན། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་རིམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་ སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བས་བརྒྱད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པའོ།།དེ་ནི་གོ་རིམས་ངེས་པའོ། །དོན་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དམིགས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གསུམ་ནི་དམིགས་པའོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། རབ་དང་། གོ་རིམས་དང་། མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་འབྲིང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།རྣོན་པོ་ལ་ནི་དྲུག་གིས་མཆོག་གོ། །སྒྲུབ་པ་བཞི་ལམ་དང་སྦྱར་ན་གོ་ཆའི་སྦྱོར་བའི་ལམ། འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ལམ། ཚོགས་བསྒོམ་པའི་ལམ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ།མདོར་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ ལྟར་གོ་ཆ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཞེ་ན།གོ་ཆའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་དགོངས་པས་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཚོགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་གནས་སྐབས་ སུ་རྫོགས་པས་ན་ལམ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ།།དེ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཏོ།། །།དོན་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་རེ་རེ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དོན་བཅུས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་།སེམས་བསྐྱེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུའམ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གདམས་ངག་གོ།

为了掌控这个顶位，或为了修复退失，具有资粮加行本性的渐次现观即是次第加行。由此究竟而决定出离的加行本性即是刹那现观，这是圆满加行。
在其第二刹那生起果位法身，因此第八是具有事业的果位法身。这就是次第决定。
这八种内容若总摄则有二：因与果。或分为三种：所缘、加行与果。其中前三是所缘。加行、殊胜、次第和圆满等差别的一切相现观等四种是加行。法身是果。
将现观定为八种是针对钝根和中根者而言。对利根者而言六种最胜。若将四种加行配合道的话，披甲加行道、趣入见道、资粮修道、决定出离的修道差别所摄，简言之，即是一切相现观等四种现观的本性。
若问：一切相现观不是资粮道所摄吗？为何是披甲加行道呢？披甲加行在加行道阶段圆满，故称为加行道。同样，趣入、资粮和决定出离在见道、修道和殊胜道阶段圆满，故说是这些道的自性。
这是总说二偈的含义。
为了分别宣说这八种内容，首先以十义宣说一切相智。其中，异于凡夫、声闻、缘觉的发心而发菩提心，为了现前或增长所发之心而有教授。

 །གདམས་ངག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཅི་ལྟར་འཕེལ་ཞེ་ན། གདམས་ངག་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དད་པ་དང་།སྤྲོ་བས་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དྲན་པ་འབྱུང་བས་ན་དྲན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་ན་གདམས་ངག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བ་ཡིན་ནོ།།གདམས་ངག་དང་ལྡན་པ་ལས་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ བཞི་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དང་པོ་གྲང་བའི་རེག་པ་སེལ་མི་ནུས་པའི་དྲོ་བ་ཙམ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བས་སྟོབས་ཆུང་བའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་དྲོད་ཅེས་བྱའོ། །མཉམ་པར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱའོ། ། དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་། སྤང་བྱ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བས་སྟོབས་ཆེ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས པར་སྤོང་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ།།བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་ནི་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་ནུས་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་པ་ལ་སྐྱེ་བས། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་བསྟན་ཏོ། །རིགས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ཏོ།།འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས་པས་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །གོ་བགོས་པ་དེ་ལས་འཇུག་པ་འབྱུང་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་བསོད་ནམས་ དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་འབྱུང་བས་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ།།ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་འབྱུང་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོར་ན་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་བཞིའི་ བདག་ཉིད་དེ།དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ།

若问教授如何令发心增长？若有教授，则对发菩提心生起信心，以欢喜而精进，于菩提心一心专注而生起三摩地，对菩提心反复忆念而生起正念，如实了知菩提心的智慧等解脱分，如是次第生起，因此通过教授令发心增长。
由具足教授而生起根力本性的信心等，故宣说四种决择分。其中，如同钻木取火时，最初仅生起不能除寒的微暖一般，信心等五种较不信等为力弱者，称为暖位。达到平等状态时称为顶位。暖位与顶位时的信等五种，因为能主导涅槃但不能断所断，故称五根。较不信等力强时称为忍位。能完全断除不信等时称为世间第一法。在忍位与胜法位时，因能摧伏不信等，故称为力。
这些发心等法也因具种姓而生，故宣说修行所依的大乘种姓。对于具种姓者，也由修行实践而生起，故宣说修行所缘。此修行也非无果，故宣说以法身自性为果的三种所为。
为获得果位需要精进修道，故宣说精进欢喜的披甲加行。由披甲而生起趣入，故宣说趣入加行。由具足趣入而生起福德智慧二资粮，故宣说资粮加行。由积累资粮而生起决定出离加行，故宣说决定出离加行。
简言之，四种加行即是一切相现观等四种加行的本性，这就是一切相智。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ པ་ལྔ་ནི་ལམ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ལྟར་སྣོད་དུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ།།དེའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་ཤེས་རབ་པོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཅི་སྟེ་མ་སྨོས་ཤེ་ན། སྐབས་དང་པོར་སྨོས་ཟིན་པས་ན་འདིར་མ་སྨོས་སོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་སྨོས་ཟིན་པས་ན་འདིར་ཅི་ སྟེ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པས། སྐབས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་ བསྟན་ཏོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བྱས་སོ། །དེས་ནི་སྔར་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ཐོབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་ཏོ།།མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གསུམ་ཡིན་ལ། ཟག་ པ་མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གཉིས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ལོགས་སུ་མ་སྨོས་ཤེ་ན། བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨོས་སོ། །བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་ནི་མོས་པ་རང་དང་ གཞན་དང་གཉི་གའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་གསུམ་དུ་ཡིན་པས་མོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨོས་སོ།།ཅི་ལྟར་མོས་པ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མོས་པ་དགུ་ཚན་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་ བ་དང་བསྔགས་པ་དང་།དགུ་ཚན་གསུམ་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ལྔ་པོ་དེ་དང་དེ་དག་ཉིད་ས་གང་དང་གང་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། མོས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་བསྡུས་སོ། །བསྔོ་བ་ནི་ས་ལྔ་པ་ དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པས་བསྡུས་སོ།

菩萨需要了知一切道，故首先声闻菩萨道智如同佛光胜过天众异熟光等五种相，是道智加行。
如是具足堪能等五种相者需要了知一切道，故首先宣说声闻与独觉之道。从此及其他功德门中宣说菩萨见道。其功德不退转，其他功德是前后世智慧。
若问为何不说决择分？因第一品已说故此处不说。若问见道已说为何此处又说？并非如此。如来以法性行相方式照见，菩萨仅以对治方式了知，故与第一品见道分开而别说菩萨见道。决择分为初业地所摄，于初业位时二者无差别，故不另作分说。由此获得先前未得，故说见道。已得转为殊胜是修道，故说修道。
略说有二种：有漏与无漏。其中有漏是加行、正行、后行差别的信解、回向、随喜三种，无漏是修习与极清净二种。如是修道有五种。
若问为何不另说作用？因具作用分类为五种，故不另说。赞叹、恭敬、称扬是信解自他二者差别的三种对三种，故信解不另作分说。如同每一信解以小等差别成二十七种，如是三组九种信解对应赞叹、恭敬、称扬三组九种，故成二十七种。如是修道有五种。
此五种各由何地所摄？信解为第二地、第三地、第四地所摄。回向为第五地、第六地、第七地所摄。

།རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང་། དགུ་པས་བསྡུས་སོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ས་བཅུ་པས་བསྡུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མོས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཡིན་ལ།གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་མོས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་མོ། །མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ལས་ དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ལམ་ལ་དེ་གསུམ་གཞག་ཅེ་ན། མཚན་ཉིད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ན་ཡོད་པས་བསྒོམ་ལམ་དུ་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་དངོས་སུ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བླང་བར་བྱ་བར་སྟོན་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཤུགས་ལ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས།སྙིང་རྗེས་ཞི་བ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་སོ་ཞེས་བསྟན་པས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་གནས་ཞེས་བྱ་བར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་ རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རིང་ངོ་།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་ཡིན་པས་ཉེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་ཐབས་ཡིན་ པས་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་དབང་བཅུའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་སྟོབས་བཅུའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེའི་ཤུགས་ལ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་སྦྱོར་ལམ་བསྟན་ནས།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་སོ།

随喜为第八地、第九地所摄。修习与极清净为第十地所摄。
若问为何信解有三种？其中为自利之信解是获得法身之因，为他利之信解是获得化身之因，为二利之信解是获得圆满受用身之因，故信解各有三种。
信解、回向、随喜于初业位时亦有，为何安立于修道中？因真实性在修道中有，故说于修道中。
为显示菩萨道之违品，故说声闻之遍智。其中直接显示应取之菩萨道，声闻道为应舍，故以间接显示。其中诸佛与菩萨以通达空性之智慧不住有（轮回），以悲心不住寂（涅槃）而显示，由此间接了知诸声闻离智慧与悲心而住于轮回与涅槃。
声闻道非方便故远离般若波罗蜜多。菩萨道是方便故即是亲近。声闻道非方便故是违品，菩萨道是方便故是对治。
其后显示加行与平等性。其中加行是暖位与顶位之十力。平等性是忍位与胜法位之十力。声闻之加行与平等性由此间接了知。如是显示菩萨见道加行道后，声闻道由此间接了知。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཡང་ལམ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ མེའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འབར་བ་དང་གསལ་བ་དང་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་མི་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀ་ལམ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།དང་པོས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་ལ། གཉིས་པས་ནི་གཉེན་པོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏེ། གསུམ་པས་ནི་ གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ།།མཐོང་བའི་ལམ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་སྟོན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་ བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བསྟན་ལ།ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཅི་སྟེ་མི་སྟོན་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་དངོས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ན་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པའི་དོགས་པར་འགྱུར་བས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མཁྱེན་པ་གསུམ་དམིགས པའི་ཡུལ་བསྟན་ནས།འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀའི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ པའི་རྣམ་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ།རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དོན་བཅུ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཚོལ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པའི་གོང་རོལ་ནས་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །ཤེས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བའོ།

菩萨道不是已在声闻道智中显示过了吗？这也是道，为何不成重复？答：不是。譬如火的本性虽然是一，但因燃烧、光明、生烟的差别而不同。同样，虽然三智都是道，但第一以法性相的方式显示，第二仅显示对治，第三从对治与违品门中显示，故无重复过失。
如同见道间接显示违品，为何不显示修道以间接显示违品？因菩萨应现证声闻道故显示见道，而道果非所应得故不显示声闻修道。若问：见道不也是为利他吗？同样，为何不显示声闻修道为利他？虽然如此，但修道是直接成佛之因，若菩萨欲得声闻菩提，则有违背誓言之虑，故不说修道。
如是显示三智所缘境后，为显示获得一切智果之加行，初业地所摄之一切相现观加行。其中三智一切相现观有二：异生位所摄与瑜伽师相续所摄。其中异生相续所摄之相以比量了知，瑜伽师相续所摄之相以瑜伽现量了知。其中异生相续所摄之相是因，瑜伽师相续所摄之相是果。
十一义一切由最初抉择及修行实践之差别，成为寻求加行与修行实践加行二种。其中最初从未发心之前了知从所谓相乃至方便善巧，是寻求加行。了知后实践一切，是修行加行。

 །དེ་ལ་དང་པོ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ རྣམ་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བསྟན།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྣམ་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བསྟན། དེ་ལ་ལྔ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། བཅོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུའི་བར་གྱིས་ བསྡུས་སོ།།དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམས་ན་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བས་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་བསྟན། ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་ས་དང་སྦྱར་ན་བཞི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པས་བསྡུས་སོ། །ལྷག་མ་བཅུ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ བསྒོམས་ན་སྐྱོན་འབྱུང་བས་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བསྟན།དེ་ལ་བཅུ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་དྲོད་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་རྩེ་མོས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་བཟོད་པས་བསྡུས་སོ། །དྲུག་ནི་ཆོས་མཆོག་གིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པས་མཚན་ཉིད་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་ཆོས། བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཚུལ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པའི་ཚུལ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་ པར་བྱ་བའོ།།དེ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན་ནོ། །རྟགས་དང་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྦྱོར་བ་ལྔས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་འབྱུང་བས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པ་བསྟན། དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དུས་ནི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ལས་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང མཐུན་པ་དང་།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་བསྟན། ངེས་འབྱེད་མ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ནི་སེམས་མི་བརྟན་ལ། ངེས་འབྱེད་ཐོབ་ཡན་ཆད་ནི་སེམས་བརྟན་པ་ ཐོབ་པ་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་ཞིང་དག་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐབས་འོག་མ་གཉིས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོན་ ཞེ་ན།ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་འདི་དང་འོག་མ་གཉིས་ཏེ་གསུམ་ཀ་ལ་བསྟན་ཏོ།

其中首先显示三智之相为异生相续所摄，为生起瑜伽师之相而修习异生相续所摄诸相，显示二十加行。其中五种为资粮道所摄，十五种为从加行道至十地所摄。
若如理修习加行则功德生起，故显示十四功德。十四功德配地时，四种为四决择分所摄，余十种为从初地至第十地所摄。若颠倒修习加行则过失生起，故显示四十六种加行过失。其中十种为资粮道所摄，十种为暖位所摄，十种为顶位所摄，十种为忍位所摄，六种为胜法位所摄。
为从相之门了知殊胜加行已生于相续中，故显示九十一种相。其中了知相为宗法，作用相为于异品有性，殊胜相为于异品返性，自性为所标相。
于自相续抉择时，三智为有法。于他相续抉择时，补特伽罗为有法。由五种能相与所相加行，从具解脱分及决择分之补特伽罗生起，故显示解脱分与决择分。其中寻求时仅为了知相，从能相所相生起加行之了知，从具解脱分及决择分之补特伽罗生起。
如是于具加行之补特伽罗显示不退转资粮。未得决择时心不坚固，得决择以上获得心坚固，故称不退转。其中净土为得无间三摩地之因，善巧方便为遣除邪分别之因。
若问：为何于下二品亦显示顺决择分？以小中大差别故，于此及下二品皆显示。

 །མདོར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་དེའི་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་རྩེ་མོའི་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་འབྱུང་བས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འབྱུང་བས་ན་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་དང་པོར་རྩེ་མོར་ ཕྱིན་པའི་རྟགས་བསྟན།དེའི་འོག་ཏུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་བརྟན་པ་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་བསྟན། བརྟན་པ་དང་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་འབྲལ་བས་ན་བརྟན་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟགས་དང་། རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་། བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ། །འདི་ནི་རྩེ་མོའི་ངེས་འབྱེད་དོ། །འོ་ན་སྐབས་དང་པོའི་ངེས་འབྱེད་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྐབས་དང་པོར་མཚན་ཉིད་ཙམ་བསྟན་ལ། འདིར་ནི་འབྲས་བུ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་མཐར་གྱིས་པའི་ངེས་འབྱེད་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན། དེའི་འོག་ཏུ་སྤང་བྱ་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་བསྟན། དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བྲག་གིས་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་།སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དུ་གཟུང་བའོ། །ལྡོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་གཟུང་བའོ། །དེ་ལ་ འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་གང་ཟག་གི་རྫས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ།།སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ།

总之，在初业者阶段，了知一切道是方便及从方便所生，并实修一切道之加行，称为现观一切相。如是，于现观一切相阶段修习一切道之加行，称为彼之加行。
从圆满现观一切相而生起其殊胜之顶现观，故显示顶现观。于现观一切相阶段修习一切道故，圆满生起一切道，故称为顶现观。
其中首先显示到达顶位之相，其后显示福德资粮增长，其后显示坚固，其后显示心遍住。
若问：坚固与心遍住有何差别？虽作种种有情利益而不离真如三摩地，故称坚固。心专一于真如，故称心遍住。
其中现观一切相之暖等为相、增长、坚固及心遍住。此为顶位决择分。
若问：与初品决择分有何差别？初品仅显示相，此处则直接显示果。若问：与渐次决择分有何差别？有中大之差别。
其后显示见道，其后显示所断之所取分别与能取分别。其中由趣入分与还灭分所依之差别，所取分别有二种。如是由补特伽罗实有与士夫假有之差别，能取分别亦有二种。
其中所取分别趣入分为执为菩萨道，还灭为执为声闻缘觉道。其中能取分别补特伽罗实有为执补特伽罗实我，士夫假有为执法我。

 །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྫོགས་པར་ནི་བཅུ་དྲུག་པས་སྤང་ངོ་། །དེ་ལ་བསྒོམ་ པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ས་དགུ་ལ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ལ་དེ་སྤོང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དགུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་ པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ་དགུའོ།།དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་སྤོང་ངོ་། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ པ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དགུ་དགུ་ཡིན་ལ།དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་དགུ་དགུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ འོག་ཏུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ།།ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཀུན་སྤོང་བས་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ ངེས་འབྱེད་རྣམས་རྩེ་མོའི་རྟགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྦྱོར་བའོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །ཞིང་དག་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །ཐབས་མཁས་པ་ནི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ བསྟན་ནས།དེ་ཉིད་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཉམས་ན་ཕྱིར་གསོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་རིམས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་སྔར་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཚོལ་བ་ཞེས་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་།རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་བཅུ་གསུམ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཀ་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་ དྲན་པ་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་གོ།།དེ་ཉམས་པ་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཉམས་པ་གསོ་བའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་ བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའོ།

其中见道有十六刹那，由第十六刹那完全断除见所断。
其中修所断烦恼由小、中、大差别，依次于九地有九种，依此断除，修道亦有九种。此九即是欲界、四禅定及四无色定等九种。
其中小修道断除大烦恼，如是以对治之小之小等次第，依次断除烦恼之大之大等。其中烦恼于趣入分所依等每一种中，皆有大之大等九种次第，如是对治亦有小之小等九种次第，如此则修道成为三十六种。
其后显示无间三摩地，即修道之殊胜道。于殊胜道阶段断除一切邪分别，故显示遣除邪分别。
其中因果次第为：现观一切相决择分等是顶相等四种加行。不退转是见修加行。净土是无间三摩地加行。方便善巧是遣除邪分别加行。
显示顶位即殊胜加行后，为令彼自在或为恢复退失，故有渐次即次第加行。其中先前修习顺逆及超越等持之寻求。于渐次阶段，由加行道至十地依次修习六波罗蜜多、六随念及一切法无自性等十三种，故称渐次。
其中六波罗蜜多摄十波罗蜜多。其中六随念为依次忆念佛、法、僧、布施、持戒及禅定功德之六种随念。其退失在第七地以下，依此恢复退失。为得第十地而依次修习即为自在。

།དེ་ལ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་ཆ་ཡིན་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བཏགས་པར་འདུས་ལ། དེ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྩེ་མོ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་པ་ནི་ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་ ཉམས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐར་གྱིས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ནི་འབྲིང་པོ་ལའོ། ། མཐར་གྱིས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྱུང་བས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྟན་པ་དེ་ལ་གོང་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པས་ན་སྐད་ཅིག མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བས་དེའི་ འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་ས་བཅུའི་མངའ་ བདག་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྤྱོད་པའོ།།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣང་ལ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འབྱུང་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནི་སྐུ་རྣམ་ པ་བཞིའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པས་ན་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཛད་པ་མེད་པས་ན་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་ནི་རྣམ་ པ་བཞི་ཉིད་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་སྐབས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པའི་རིམ་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུར་དང་པོར་བསྟན་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་འཆད་ པའོ།།སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་རབ་དང་། དེའི་གོ་རིམས་དང་། དེའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་སྔར་བསྟན་ལ། འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཕྱིས་བསྟན་ཏོ།

在第七地以下是部分，故假名为顶位，依此恢复退失而称为恢复顶位退失。实相则在第十地阶位中存在，彼中不生退失。依此而为令其自在故渐次修习。如是渐次有二种。其中恢复退失是针对钝根者。为令自在而修习是针对中根者。
由圆满渐次而生一刹那现证菩提之究竟加行，故显示一刹那现证菩提。其中上述一切修道于一刹那圆满，故称一刹那现证菩提。此复有四种相：非异熟、异熟、无相及无二。
于第二刹那生起果位法身，故其后显示法身。其中佛身有四种：自性身、受用身、化身及法身。其中自性身是自性清净。法身是垢染清净。圆满受用身是与十地自在者共同受用法乐。化身是显现于声闻等，以种种色身恒时利益有情。此复从法身生起，故称具事业法身。如是有四身。
有些说法身与法性为一，故唯有三身。此非正确。自性身无事业，则不应称为具事业。故说具事业，即是许为四身。
如是有八事。其中八事次第有二：宣说次第与生起次第。其中宣说次第是先说遍智果，后说其因。生起次第是以加行、殊胜、次第及究竟差别，先说现观一切相等四加行，后说果位法身。

 །དེ་ལ་སྐབས་བརྒྱད་གང་ ཟག་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས།དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དུས་སུ་རྣམ་པ་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་བར་དུ་ལམ་དང་། ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཀུན་བསམས་པའི་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས།སེམས་བསྐྱེད་པ་མན་ཆད་ཆོས་མཆོག་ཡན་ཆད་དུ་ལམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་སོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལམ་ཀུན་རྫོགས་ པ་ནི་རྩེ་མོའོ།།དེ་ཉིད་ཉམས་ན་གསོ་བའམ། མ་ཉམས་ཀྱང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་བསྒོམ་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ། །དེ་ལྟར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་བྷ་དྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་དེ་ཉིད་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན་ ་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ།

其中八事由一补特伽罗修持的次第是：首先以闻慧决定三智，当寻求现观一切相时，以思慧抉择从诸相乃至善巧方便的一切道与道次第。从发心直至胜法之间修持一切道之加行，即是现观一切相。
由修持现观一切相之一切道次第加行而圆满诸道，即是顶位。若彼退失则恢复，或虽未退失但为令自在故次第修习，即是渐次。如是次第修习，即生起一刹那现证菩提。于其第二刹那生起果位法身。此即是修持次第。
《般若波罗蜜多要义》，印度堪布库玛拉西日跋陀拉造论圆满。
由该班智达与译师扎西坚赞译。

